Rozdział 30 :O Już???

  Patrzę na(hmm jak by to nazwać, brakuje mi słowa, a dobra już wiem) próg salonu(?) a tam ciocia z tortem na rękach(no wiecie tort na tacy xD).Ciocia postawiła go na stole,podeszła do mnie przytuliła i powiedziała:

-Wszystkiego najlepszego z okazji twoich JUŻ dziewiętnastych urodzin.-powiedziała po Polackiemu,wic reszta oprócz mnie i Kamili nie zrozumiała więc Kamii im przetłumaczyła.

-Dziękuję ciociu,ale nie musiałaś piec tortu.

-Jak nie jak tak.

-Dobrze to ja pójdę do kuchni go pokroić i rozłożyć na talerzyki.

-To ja ci pomogę(nie łączcie słów CI-POmogę proszę)-zaoferował się Nath.

-W krojeniu to raczej nie za bardzo ale w przynoszeniu to chętnie.-powiedziałam

-No to ok.

-To jak  pokroję to cię zawołam.-powiedziałam i poszłam z tortem do kuchni.

  Otwieram pierwszą szafkę żeby wziąć talerzyki(aż 12!!!).No to ok wybrałam te dwanaście talerzyków,teraz tylko znaleźć jakiś dobry nóż i kroimy,ale zaraz zaraz jeszcze widelczyki do jedzenia.Szukam po szufladach,szafkach nie ma!!W między czasie zdążyłam znaleźć dobry nóż do krojenia,z racji nie znalezienia widelczyków poszłam do salonu.
-Czegoś nie możesz znaleźć?-Nath.
-Noom widelczyków.-odpowiedziałam.
-My niestety nie posiadamy takiego czegoś w tym zacnym domu.
-No to mamy problem,bo łyżeczek jest tylko osiem a nas jest dwanaście(pamiętajmy że jest ciocia,mama Natha,dziewczyny i całe TW.)
-Upss.-powiedział Nath
-Hmm to może pójdziesz po nie do mnie ja mam je w takiej szufladzie w kuchni,proszę tutaj masz klucze-powiedziała ciocia i podała mi klucze.
-Dobrze.
-No to ja może pójdę z tb?-Nath
-Okeyy
 Założyliśmy buty i poszliśmy do cioci.Znaleźliśmy widelczyki,nie obyło się bez pocałunków które Nath mi słał co jakiś czas(około pół minuty).Po skończonej akcji "szukanie widelczyków" wróciliśmy do domu.

___________________________
Sory że krótki ale nie mam weny.
Aha i teraz rozdziały będą (pewnie) rzadziej ponieważ będzie takie coś:
Next będzie wtedy kiedy będzie 4 komy. Tiaaa marzenia...
No to teraz focia:

Ohh Kocham ten wytrzeszcz.